28-03-17

COLUMN WILCO DE HAAN: Patatje mét

Het borreltje tijdens de feestdagen was onverwacht héél erg gezellig. Zo gezellig dat het koken voor de kinderen er bij inschoot. Geen nood, de plaatselijke snackbar is op zondagavond open. Snel even de auto gepakt. Maar waren het nu twee of drie glazen witte wijn?

De rommelige zondagavond was tot daar aan toe, maar de ellende begon pas goed toen deze jonge onderneemster, buiten haar schuld, vlak bij de snackbar werd aangereden. Naast schade aan haar eigen auto, botste zij tegen een geparkeerde auto aan en ramde een gemeentelijke lantarenpaal. Geraamde schade zo’n 50.000 euro. De andere automobilist gaf geen voorrang aan onze onderneemster die op een gelijkwaardige kruising van rechts kwam. Is de beschonken automobiliste dan automatisch aansprakelijk?

De Hoge Raad heeft hierover bepaald dat een bestuurder die onder invloed rijdt in het algemeen het risico op een ongeval vergroot. Het gevaar dat bij een andere weggebruiker schade ontstaat, wordt daardoor groter. Als vast staat dat de bestuurder inderdaad te veel alcohol heeft gedronken – en dat was zo in dit geval – dan wordt de bewijslast omgekeerd. Dat betekent dat de bestuurder die onder invloed rijdt, moet bewijzen dat het ongeval ook had plaatsgevonden als hij of zij géén alcohol had gedronken. En dat is vaak héél lastig te bewijzen.

De autoverzekeraar vergoedt dus niet de schade aan haar eigen auto, maar moet conform de WAM-plicht wel de schade vergoeden aan de stilstaande auto en de gemeente. Wel mag en kan de verzekeraar – afhankelijk van de voorwaarden – ook nog eens de vergoede schade verhalen op de onderneemster.

Te veel alcohol en dan toch achter het stuur gaan zitten, is dus dom, kostbaar en bovendien strafbaar. Trouwens, als inzittende instappen bij iemand die heeft gedronken, is ook niet slim. De inzittendenverzekering van de bestuurder keert in geval van alcohol eveneens niet uit en dan heb je als inzittende ook forse, onverzekerde schade.

Met dank aan de social media werd het ongeluk al snel wereldkundig in het altijd zo rustige dorp. Ook het feit dat er in een forse PC Hooft-tractor werd gereden, voedde de veronderstelling dat de onderneemster wel schuldig móest zijn en vast te hard zou hebben gereden. Vanuit het niets meldden zich dan ook ‘getuigen’.

Gelukkig leverde de boordcomputer het onomstotelijke bewijs dat de onderneemster helemaal niet te hard of onverantwoordelijk had gereden. Dit vergemakkelijkte de discussies. Maar het werd wel nogal een patatje mét.

Wilco de Haan is directeur bij Schouten Zekerheid Makelaars in Assurantiën en deelt zijn ervaringen met ondernemen, risico nemen en verzekeren.

Meer nieuws